Halloween

Halloween, Hallowe’en – zwyczaj związany z maskaradą i odnoszący się do święta zmarłych, obchodzony w wielu krajach kultury chrześcijańskiej nocą 31 października, czyli przed dniem Wszystkich Świętych. Odniesienia do Halloween są często widoczne w kulturze popularnej, głównie amerykańskiej.

Halloween najhuczniej jest obchodzony w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Irlandii, Szkocji i Anglii. W Irlandii dzień jest świętem państwowym. W pozostałych krajach, mimo, że dzień nie jest świętem urzędowym, cieszy się po święcie Bożego Narodzenia największą popularnością. Święto Halloween w Polsce pojawiło się w latach 90.

Halloween

Halloween wywodzi się z celtyckiego obrządku Samhain. Ponad 2 tys. lat temu w ten dzień żegnano lato, witano zimę oraz obchodzono święto zmarłych. W ten dzień w Irlandii palono ogniska oraz odprawiano modły za dusze zmarłych.

Irlandzcy imigranci sprowadzili tradycję do Ameryki Północnej w XIX wieku.

W drugiej połowie XX wieku święto trafiło do zachodniej Europy. W czasach pogańskich ludzie w Irlandii przebierali się w kolorowe kostiumy i odprowadzali duchy do granic miasta.

Do zabaw halloweenowych należy łapanie jabłek , w której za pomocą zębów należy wyłowić pływające jabłka. Jabłko nieuszkodzone przy zabawie, ma oznaczać szczęście w nadchodzącym roku. Halloweenowe zabawy to również przeskakiwanie przez świeczki, które są rozstawione w kole na ziemi. Świeczki, które nie zgasną, to szczęśliwe miesiące w przyszłym roku. Kolejna gra to wrzucanie orzecha do płonącego ogniska. Jeżeli orzech pęknie z trzaskiem, oznacza to odwzajemnioną miłość. Inną popularną zabawą jest zjadanie bez pomocy rąk wiszących na nitkach ciastek i owoców. W ten dzień również istnieją różne formy wróżbiarstwa, np. wróżenie ze spodków.

Halloween

W Halloween dzieci i dorośli przebierają się za potwory, takie jak wampiry, duchy czy czarownice. Kostiumy są również oparte na postaciach z telewizji. Pierwsze kostiumy na Halloween pojawiły się w 1930 roku, wtedy zwyczaj cukierek albo psikus stał się popularny w Stanach Zjednoczonych. Dorośli urządzają pochody przez ulice miast. W Nowym Jorku są organizowane parady przez osoby homoseksualne, a najbardziej znana odbywa się w dzielnicy Greenwich Village.

Wydrążona dynia ze światełkiem w środku dla irlandzkich chłopów oznaczała błędne ogniki uważane za dusze zmarłych. W czasie tajemniczych obrzędów miano uwalniać ludzkie dusze z ciał czarnych kotów, psów i nietoperzy. Obecnie w wyeksponowanych miejscach domów umieszcza się wydrążone i podświetlone od wewnątrz dynie z wyciętymi kształtami różnych postaci oraz, w zależności od wyobraźni domowników, imitacje ludzkich czaszek, szkieletów, manekinów znanych postaci z horrorów, itp.

W Irlandii obowiązuje zasada, że po 1 listopada nie zbiera się dzikich owoców, bo mogą być zatrute. W regionach Szkocji, Anglii, Walii i Irlandii sprząta się mieszkanie, gasi ogień pod kuchnią, a gospodynie wykładają jedzenie i napoje, po czym wszyscy idą spać.

Kolorami święta Halloween są czarny i pomarańczowy.

Z tej okazji dla dorosłych organizowane są liczne imprezy kulturalne w nocnych klubach, występy teatralne oraz projekcje filmowe w kinach. Szkoły i przedszkola organizują z tej okazji dodatkowe atrakcje dla swoich wychowanków. W Halloween dzieci przychodzą do szkoły przebrane za straszne postacie filmowe. Chodzenie od domu do domu i zbieranie przez dzieci cukierków zdarza się sporadycznie, lecz coraz częściej.

Równie często spotkamy Halloweenowe dekoracje w domach i mieszkaniach. Miłe i “straszne” jesienne akcenty z dynią w roli głównej są coraz bardziej modne. Stąd w naszej kwiaciarni można sobie takie dyniowe kompozycje zamówić.

Halloween

Florystyka [niem. < łac.] – dział botaniki zajmujący się inwentaryzacją flory w celu ustalania spisu taksonów roślin (np. gatunków, odmian) z podaniem ich stanowisk na określonym obszarze. Obecnie florystyka jest nauką podstawową w badaniach fitosocjologicznych i fitogeograficznych, a poznanie flory danego obszaru stanowi podstawę racjonalnego planowania przestrzennego. W wyniku prac florystycznych możliwe jest wskazanie obszarów ważnych dla zachowania różnorodności biologicznej, w tym stanowisk gatunków zagrożonych i chronionych. Prace florystyczne są też podstawą do poznania zasobów poszczególnych gatunków i tendencji ich zmian, a w konsekwencji oceny stopnia ich zagrożenia, ew. ekspansywności lub inwazyjność.

Czym jest bukiet?

Bukieciarstwo – sztuka układania kwiatów i innych elementów roślinnych w różnorodne kompozycje (bukiety, wiązanki, wieńce, girlandy itp.). Sztuka znana od starożytności, rozwijała się w dwóch kierunkach – dekoracyjnym (głównie w Europie) i symbolicznym (głównie w Azji, a zwłaszcza w Japonii, tzw. ikebana znana od II wieku.

Bukiet – określenie ozdobnie, często artystycznie ułożonej dekoracji najczęściej z kwiatów.

Do bukietów prócz kwiatów używane są liście, łodygi zbóż, gałązki roślin, owoce, ozdobne wstążki, metaliczne folie itp.

Bukiety używane są jako ozdoba wnętrz, zwłaszcza w czasie świąt i uroczystości, a także jako dodatek do stroju, np. bukiet ślubny panny młodej. Miniaturowe bukieciki mogą być przypinane do ubrania jako dekoracja stroju.

Bukiety są też zwyczajowym podarunkiem, wręczanym z okazji imienin, ślubu i innych uroczystości. Składane na grobie stanowią wyraz szacunku i pamięci dla zmarłego. Zwyczaj składania zmarłym bukietów kwiatów sięga prehistorii. Znaleziono bukiet kwiatów w grobie człowieka neandertalskiego a także w grobowcu Tutanchamona. Szczególnie wyrafinowaną formą tworzenia kompozycji kwiatowych jest japońska sztuka ikebany.

Bukiety kwiatów stanowią tęż popularny temat kompozycji malarskich. Jednym z najbardziej cenionych malarzy kwiatów był Jan Bruehgel Starszy, zwany też ‘”kwiatowym”. Wybitnymi malarzami kwiatów byli także w XVII w. Abraham Mignon i Jan van Huysum w XVIII. Bukiety kwiatów chętnie malowali też wybitni impresjoniści i postimpresjoniści. Szczególnie znanych jest kilka wersji “Słoneczników” van Gogha.

źródło: wikipedia.pl

fot. Biuro Kwiatowe Holandia

Lilie, róże, ostróżki, storczyki, ewentualnie owoce, warzywa trawy, kwiaty polne – to najczęstsze ozdoby używane przy dekoracji sal weselnych. Do tego dodać należy kolorowe wstążki, muszelki oraz wiele innych dodatków.

- Najczęściej używane są kwiaty z dużymi główkami. Najdroższy wśród nich jest storczyk – opowiada Jolanta Jarmoc z Pracowni Florystycznej w Białymstoku. – Obowiązujące kolory to pastele, biel i róże. Wszystko jednak zależy od wystroju sali i preferencji pary młodej. Jeśli np. sala urządzona jest w stylu drewnianej karczmy jako ozdoby można dodać warzywa i owoce.

Styl i kolorystyka muszą być odpowiednio dobrane. Zarówno przy dekorację sali, jak i wyborze wiązanki ślubnej.

Kiedy umawiać terminy?

Do kwiaciarni, czy pracowni florystycznej warto zgłosić się wcześniej. – Termin zarezerwować należy już 3 miesiące przed ślubem – mówi Jolanta Jarmoc – Miesiąc przed musimy złożyć konkretne zamówienie. Florystki zdążą przygotować wszystkie kwiaty.

Ozdabiać, ale jak?

Ozdabia się głównie stół pary młodej. W dalszej kolejności stoły gości. Do dekoracji używa się świec, ozdobnych serwetek. Przy każdym talerzyku można położyć piękny kwiatek. – Oczywiście wiąże się to z dodatkową opłatą. Można też wstawić specjalne stojaki na bukiety. Niekiedy ozdoby zawiesza się też na krzesłach.

Dobra rada na koniec

Pamiętać należy, że ozdoby maja być tylko tłem. Nie mogą zasłaniać poszczególnych osób. A tym bardziej pary młodej. Muszą więc być albo wysokie, ponad głowami, albo niskie – radzi Jolanta Jamroc. Dobrze jest dekorację sali uzgodnić też z jej właścicielem. Od niego możemy również uzyskać odpowiedni kontakt do kwiaciarni lub pracowni florystycznej.

www.wspolczesna.pl